Í framhaldi af kaupum Man City á Robinho og æsingi aðdáenda enska boltans í kjölfarið hef ég verið að velta einu fyrir mér.
Þetta félagsskiptakerfi í fótboltanum er alveg út í hött.
Frá sjónarhorni leikmanna það er. Sú hugsun að menn skuli keyptir og seldir milli liða og að lið fái greitt fyrir leikmenn er eiginlega bara fáránleg.
Robinho var óánægður í vinnunni sinni. Ég skil hann vel, hef upplifað slíkt og langaði að skipta um vettvang. Ég skipti yfir á annan vinnustað sem ég var mjög ánægður með að komast á og þar með lauk samskiptum mínum og fyrrverandi vinnuveitanda.
En Robinho sem var búinn að finna sér nýjan vinnustað sem hann langaði að vinna á, vinnustað þar sem honum buðust ákjósanleg laun, góð fríðindi og áhugaverðir vinnufélagar með gífurlegan metnað til að vera á toppnum í sínum geira. En hann gat ekki farið þangað vegna þess að hann var “SELDUR” á annan vinnustað.
Ég veit ekki með Robinho en ég hefði orðið alveg brjálaður!
Og nú sé ég það sem ég taldi áður vera vanhugsuð ummæli Sepp Blatters um Ronaldo og Man Utd. í nýju ljósi. Starfsmanni líður illa í vinnunni, vill skipta en fær það ekki. Ætli þetta myndi líðast einhversstaðar annars staðar? Maður hefur séð lykilstarfsmenn bankastofnanna skipta eins og ekkert væri, og þar eru nú umtalsvert meiri hagsmunir í húfi heldur en í boltaleik. Þeir þurfa bara að bíða í ákveðinn tíma á milli starfa.
Ég hef reynt að velta því fyrir mér hvað í ósköpunum réttlæti það að ef starfsmaður skiptir um vinnustað að þá verði að borga fyrrum vinnuveitenda hans mun meira fyrir að fá hann í vinnu heldur en honum sjálfum. Ég hef reynt að sjá fyrir mér að skipta um vinnu og fengi aðeins hærri laun en á fyrri vinnustað, en gamli atvinnuveitandinn fengi ENNÞÁ meira heldur en ég fyrir starfskrafta manns.
Ég yrði alveg brjálaður!
Spái því að í framtíðinni munu lið ekki komast upp með þetta. Bestu leikmennirnir munu láta á þetta reyna og munu hafa sigur úr býtum. Þeir muni semja á sínum forsendum við þau lið sem þeir vilja semja við, með uppsagnarákvæðum.
Eðlilega.
